Over Laurens > Verhalen
Ik maakte een keuze vanuit mijn hart toen ik overstapte naar de zorg
Sinds vorig jaar mei werkt Nina als huiskamerbegeleider bij Laurens-locatie Borgstede in Barendrecht. Daarvoor werkte ze jaren in de mode, een wereld die ze bewust achter zich liet. Een bijzondere zwangerschap bracht haar in aanraking met de zorg en die ervaring liet haar niet meer los.
Een bewuste overstap naar de zorg
“Hiervoor werkte ik altijd in de mode. Dat deed ik met plezier, maar op een gegeven moment dacht ik: wat ben ik hier nou aan het doen? Het voelde oppervlakkig. Ik miste de diepgang en contact dat er écht toe doet.”
“Tijdens mijn zwangerschap kwam ik veel in het ziekenhuis. De zorg die ik daar kreeg, maakte veel indruk op me. Iedereen was zo lief en betrokken. Toen dacht ik: dit is wat ik wil. Ik wil ook iets betekenen voor mensen. Toen ik de vacature ‘huiskamerbegeleider’ voorbij zag komen, heb ik meteen gesolliciteerd. Ik werd vrijwel direct aangenomen. Dat voelde als een bevestiging dat ik de juiste keuze maakte.”
Dicht bij huis en dicht bij de bewoners
“Ik woon in Barendrecht, dus Borgstede is voor mij tien minuten fietsen. Dat is ideaal, zeker met een jong kind. Ik werk ongeveer 25 uur per week, in ochtend- en avonddiensten en om de week in het weekend. In mijn team werk ik dan samen met een helpende, een verzorgende IG en er is altijd een verpleegkundige aanwezig.”
“Mijn dag begint met een briefing en daarna help ik bewoners met wassen, aankleden en naar de huiskamer gaan. Gedurende de dag zorg ik voor eten en drinken en begeleid ik de bewoners. Ik doe ook activiteiten met hen, zoals spelletjes met liedjes of spreekwoorden. Je leert mensen echt kennen: hoe ze hun brood eten, wat ze leuk vinden, waar ze blij van worden. Dat persoonlijke contact maakt elke werkdag de moeite waard.”
Kleine momenten met grote betekenis
“Ik haal de meeste voldoening uit het directe contact met bewoners. Bijvoorbeeld tijdens het wassen heb je soms leuke gesprekjes. We kunnen ook samen lachen. Een bewoonster zei laatst: ‘Ik heb zin in een borreltje.’ Toen maakte ik een grapje: ‘Zullen we dan met zijn tweeën naar de kroeg gaan?’ En dan zie ik haar echt lachen. Dat zijn mooie momenten.”
Zelfstandigheid stimuleren
“Wat ik belangrijk vind, is dat bewoners zoveel mogelijk zelf blijven doen. Als iemand nog zelf zijn gezicht kan wassen of zijn brood kan smeren, dan stimuleer ik dat. Je kijkt per persoon wat iemand nog kan en waar je kunt ondersteunen. Dat vraagt om aandacht en inlevingsvermogen, maar het geeft de bewoners ook een gevoel van eigenwaarde.”
Blijven groeien binnen Laurens
“Ik ben nu bezig met mijn opleiding tot huiskamerbegeleider met ADL en wil daarna graag verder leren, bijvoorbeeld richting helpende plus of verzorgende IG. Ik voel dat ik meer kan en ik wil me blijven ontwikkelen.”
“Laurens biedt ook veel verschillende groeimogelijkheden. Een volgende stap hoeft net per se bij Borgstede te zijn of bij een andere woonzorglocatie. Je kunt ook een andere kant op, bijvoorbeeld richting de thuiszorg of een hospice. En dat allemaal binnen Laurens.”
Werken met je hart
“Vanaf het begin voelde ik me welkom bij Borgstede. Door de fijne begeleiding tijdens mijn inwerkperiode hoorde ik er al snel helemaal bij. En ik heb het nog steeds ontzettend naar mijn zin!”
“Ik werk hier echt vanuit mijn hart. Tegen iedereen die twijfelt over een stap richting de zorg zou ik willen zeggen: als je iets wilt betekenen voor een ander, dan heb je vast net als ik een zorghart. Laat dat zorghart spreken en zet dan die stap gewoon. Je krijgt er veel dankbaarheid voor terug.”