Over Laurens > Verhalen
Een middag die bewoners blij maakt, maakt mij net zo blij
Toen Ada’s moeder in Borgstede woonde, kwam Ada er regelmatig over de vloer. De sfeer, de activiteiten en de warme contacten met de medewerkers maakten dat ze zich er thuis voelde. Wat begon met meegaan naar activiteiten met haar moeder, groeide uit tot een vaste vrijwilligersrol. Inmiddels is Ada een bekend gezicht op deze Laurens-locatie. Ze geniet elke week van de momenten die ze met bewoners deelt.
Een persoonlijke start
“Mijn moeder woonde in Borgstede, en ik ging vaak met haar mee naar activiteiten. Ze genoot daar enorm van en ik vond het zelf heel leuk en gezellig om te helpen. Op een gegeven moment dacht ik: dit wil ik ook voor andere bewoners doen. Zo ben ik begonnen als vrijwilliger. Nadat mijn moeder was overleden, voelde het heel waardevol om te blijven komen. Er liggen hier mooie herinneringen en ik vind het fijn om op een plek te zijn waar zij het zo naar haar zin had.”
“Ik ben er elke donderdagmiddag en soms ook op woensdagmiddag. We doen van alles: bingo, spelletjes, knutselen of we voeren gewoon fijne gesprekken. Een keer per maand help ik ook bij de maandsluiting, een soort kerkdienst. Dat geeft een hele andere sfeer, maar je voelt ook dan veel verbondenheid. Soms word ik gevraagd om met de bewoners te wandelen of mee te gaan met een uitje. Lekker buiten zijn en langs winkels of in de natuur wandelen: dat doet de bewoners enorm goed. En mijzelf ook.”
Kleine groepjes, groot contact
“Veel activiteiten vinden plaats in de beleefkamers van Borgstede. Daar doe je dan dingen met kleine groepjes. Dat vind ik heel prettig, want in een groepje van vijf tot twaalf bewoners is er veel rust. Je hebt meer één-op-één-contact. Even een hand vasthouden, een grapje maken of iemand geruststellen. Dat zijn de momenten die het verschil maken.”
“Ik werk graag met bewoners van de psychogeriatrische afdeling (PG). De vriendelijkheid en soms ontroerende opmerkingen van de bewoners met dementie maken het contact heel bijzonder. Natuurlijk begeleid ik soms ook de bewoners van de somatische afdeling, maar de PG-afdeling past het beste bij mij.”
“Even een hand vasthouden, een grapje maken of iemand geruststellen. Dat zijn momenten die het verschil maken.”
Waardering en verbinding
“Laurens zorgt goed voor haar vrijwilligers. Zo was er vorig jaar een kerstbijeenkomst en kreeg ik een mooie kaart op Vrijwilligersdag. Verder worden er cursussen georganiseerd, zoals verdiepend luisteren, BHV of hygiëne. Die vind ik leuk om te volgen. Je leert er veel van en je ontmoet andere vrijwilligers die je anders niet tegenkomt. Het contact met de vrijwilligerscoördinator is ook heel prettig. Tegenwoordig hebben we ook een app waarin je op de hoogte wordt gehouden van allerlei nieuws en praktische informatie.”
Samen leven is meer dan zorgen
“Ik kan me helemaal vinden in de Laurens-slogan ‘Samen leven is de nieuwe zorg’. Het gaat veel verder dan zorgen dat mensen hun ‘natje en droogje’ hebben. Het gaat erom dat je aansluit bij wat iemand zelf kan en belangrijk vindt. Niet alles hoeft volgens vaste regels. Je kijkt naar de mens achter de zorgvraag en naar wat wél kan. Ik zie dat medewerkers echt hun best doen om dit zo goed mogelijk te doen. Ze gaan op hun knieën om contact te maken en een glimlach op iemands gezicht te toveren. Dat is mooi om te zien.”
Een cadeau voor jezelf
“Als je twijfelt over vrijwilligerswerk, zou ik zeggen: kom gewoon eens kijken. Vrijwilligerswerk is waardevol voor de bewoners én voor jezelf. Je ontwikkelt jezelf, voelt je nuttig en je krijgt er veel warmte en dankbaarheid voor terug. Er zijn zoveel manieren waarop je iets kunt bijdragen. Misschien hou je van spelletjes, misschien van wandelen of van muziek maken. Er is altijd iets dat bij je past.”
“Ik ben altijd blij om weer naar Borgstede te gaan en kom altijd nog blijer terug. Het geeft me energie!”